Menu

Op de bouw

bouwblog-rogier-web-27-1

Bericht 027 maart 2016 De Smaragd

Het weer is weleens beter geweest als ik Tanya Ruiter ontmoet bij De Smaragd. Donkere wolken pakken zich samen als we naar de bovenste verdieping lopen, op de ronde hoek van het gebouw. Het uitzicht is geweldig! Vanaf haar appartement zie je de zon opkomen in het oosten, boven de Insulinde weg, kijk je naar het Muiderpoort station en is er een balkon waar je kunt gaan zitten om van de zonsondergang te genieten.bouwblog-rogier-web-27-2

Tanya: “Ik kom uit Noord Scharwoude  Ik ben open-minded, en vind het leuk om mijn buren te leren kennen. Als ze een keer hulp nodig hebben, kunnen ze gerust aanbellen, maar gewoon voor een praatje kan dat ook. Ik ben een persoon die alles uit het leven wil halen en dat bezorgt me wel eens veel drukte, een volle agenda en soms een wat chaotisch bestaan, maar het bezorgt me bovenal veel plezier! Over een maand ongeveer krijg ik de sleutel, spannend! Wordt het een kook-eiland of een gewone keuken, ik weet het nog niet, en zo zijn er nog een paar beslissingen die ik moet nemen. Oost is nog onbekend voor me, de nieuwbouw is aantrekkelijk, dat gaf uiteindelijk de doorslag. Ik had mijn voorkeuren zoals: bovenste verdieping wonen, ramen op zuid en west etc.Het appartement voldoet aan bijna al mijn wensen, dus heb ik me laten “overreden” door de vrienden in Amsterdam die mij vertelden dat wonen in Oost geweldig is!

bouwblog-rogier-web-26-1

Bericht 026 februari II 2016 De Smaragd

Afgelopen zaterdag en zondag is de grote kraan weggehaald. Na drie weken was het weer eindelijk geschikt om het gevaarte af te bouwen. Met een nog grotere hijskraan is de kraan gedemonteerd. Voor de kraan was er apart geheid op het terrein. Een stevige bodem blijft over na het weghalen.

bouwblog-rogier-web-26-2

bouwblog-rogier-web-25-2

Bericht 025 februari I 2016 De Smaragd

De binnentuin krijgt zijn vorm, de stratenmakers zijn bezig. Als ik rondloop door het gebouw kom ik een geweldig stilleven tegen.bouwblog-rogier-web-25-1

De pauzeplek van een bouwvakker. Deze man heeft zijn zaakjes goed op orde: Een koffiezet apparaat, waterkoker, lepetjes, kofiiemelk alles staat klaar. Een soort van luie tuin stoel met jas als zachte rugleuning. En als klap op de vuurpijl een tosti-ijzer, Als de werkmanschoenen straks even uitgaan staan de klompen al klaar, dan krijgen de voeten even lucht. Deze meneer geniet van het leven en heeft alles op orde!

bouwblog-rogier-web-24-1

Bericht 024 januari III 2016 De Smaragd

Het is nog donker, de schilders lijken een voorstelling te geven in het gele licht. Nat en regenachtig is januari begonnen, het laden en lossen gaat door, half tussen de voetgangers, fietsers en de bushalte, goed opletten geblazen!bouwblog-rogier-web-24-3

bouwblog-rogier-web-23-2

Bericht 023 januari 2016 II De Smaragd

‘All round’

Een portret van twee allround medewerkers. Officieel zijn ze verkeersregelaar, maar ze verrichten allerlei hand en spandiensten, zoals lossen, laden, sjouwen klaarzetten van materiaal voor de kraan etc…

bouwblog-rogier-web-23-1

bouwblog-rogier-web-22-2

Bericht 022 januari 2016 I De Smaragd

‘Passen en meten’

Albert Jan schuift voorzichtig over zijn knieën en twee smalle steigerplanken naar het volgende plekje waar hij een bout moet aandraaien. Hij is geveldrager monteur. “Het is leuker om te fotograferen dan om het te doen!” zegt hij lachend. Het is prutsen in kleine hoekjes….

bouwblog-rogier-web-22-1

bouwblog-rogier-web-21-1

Bericht 021 december II De Smaragd

‘Verticaal metselen’

Bovenaan gekomen kan ik op de hoek van het gebouw mooi het ronde en verticale metselwerk fotograferen. Het echte ambacht. Leon gebruikt een prachtig apparaatje om de voegen op een bepaalde diepte te krijgen en vlak te rollen. De ronde vormen doen denken aan de gebouwen van de Amsterdamse School.bouwblog-rogier-web-21-2

bouwblog-rogier-web-20-2

Bericht 020 december I De Smaragd

‘Stukadoren’

Robert is stukadoor vanaf zijn 16e. Hij is nu 44. Hij gaat de ruimte nog een keer stuken. Voor behang zou het al goed zijn , maar de wand wordt saus-klaar gemaakt, nog gladder dus!
Ik zet hem neer in het licht en een ruimte die wel wat weg heeft van een modern Vermeer schilderij :-) Zijn collega heeft even pauze.bouwblog-rogier-web-20-1

bouwblog-rogier-web-19-2

Bericht 019 november II De Smaragd

“Elektra op de vloer en in de muur”

Overal zijn elektra snoeren en kabels te zien. Op de vloer in het plafond en in de wanden. Een raar beeld misschien: Het lijkt wel of het gebouw een lichaam is. De bouwvakkers lopen rond alsof ze de doktoren zijn die het zenuwstelsel en de bloedvaten aanleggen en verbinden.

Ik ontmoet Brian terwijl hij in een koopwoning rondloopt en de elektriciteit aan het inmeten is. Hij geeft aan waar wat moet komen. “Hier, alles wat rood aangetekend staat op de bouwtekening hebben de kopers veranderd en moet worden aangepast. Brian is er vanaf het begin van de aanleg bij geweest. Hij hoopt het ook af te kunnen maken: “In de winter binnen werken is natuurlijk wel heel prettig, maar ja het afmonteren kunnen straks ook andere mensen..”bouwblog-rogier-web-19-3

bouwblog-rogier-web-19-4

bouwblog-rogier-web-19-1

bouwblog-rogier-web-18-1

Bericht 018 november I De Smaragd

‘Wandjes bouwen’

Op de binnenplaats van de Smaragd staat Michael. Hij is Gibobouwer (en Ajax fan). Dat betekent dat hij de muren aan de binnenkant van de woningen bouwt met losse blokken. Dit zijn dan niet-dragende wanden in de woning. Een gibobouwer kan met losse blokken een wand bouwen of met hele elementen die in één keer de hoogte hebben van vloer tot plafond.
Op deze manier zijn woningen snel in te delen. En dat moet ook want Michael wordt per meter betaald zegt hij. “Hoe meer meters, hoe beter! Als je grotere ruimtes hebt is het makkelijker om meters te maken.” Vandaag is hij alleen, maar normaal staan ze met zijn drieën. “Tijdens de crises heb ik nooit zonder werk gezeten.”bouwblog-rogier-web-18-3

bouwblog-rogier-web-18-2

bouwblog-rogier-web-17-1

Bericht 017 oktober II De Smaragd

‘Donker’

Het werk aan de Smaragd begint om 7 uur. Nu in de herfst betekent dat: in het donker beginnen en lichten aan. Voor een fotograaf een mooie combinatie, het warme kunstlicht en het blauwe ochtendlicht. Voor de bouwvakkers is het opletten geblazen. Naast het licht is het donker en op de steiger liggen bouwmaterialen gereedschap en andere obstakels. Doordat er weinig licht is werk ik met lange belichtingstijden, de witte auto in de foto is daardoor een veeg geworden.bouwblog-rogier-web-17-3

bouwblog-rogier-web-17-2

bouwblog-rogier-web-16-1

Bericht 016 oktober I De Smaragd

Een nieuwe horizon in Amsterdam Oost. Het gebouw de Smaragd zorgt voor een andere horizon.bouwblog-rogier-web-16-7

De gele stenen komen goed tot hun recht in de schitterende herfstzon. De balkons zijn net uitgeschoven lades van een kast. De ronde vormen doen denken aan de gebouwen die hier oorspronkelijk stonden.bouwblog-rogier-web-16-2

Het gebouw is hoger dan dat wat er stond. Voor de Insulindeweg is het niet zomaar een gebouw.  Het gebouw geeft nieuw elan aan het Muiderpoort gebied. Het gebouw heeft een stoer karakter.

bouwblog-rogier-web-16-3

Vanuit bepaalde hoeken is het gebouw dominant en beeldbepalend aanwezig.Vanaf de kant van de Dappermarkt, staande op de Wijttenbachstraat steekt de Smaragd boven het treinviaduct uit. Op het binnenplein van het Muiderpoortstation is de Smaragd ook nog te zien.

bouwblog-rogier-web-16-4

bouwblog-rogier-web-15-2

Bericht 015 september II De Smaragd

Een nieuwe bewoonster stelt zich voor: Lia van der Hoek.

Mijn naam is Lia van der Hoek, ik kom met twee dochters van 13 en 19 in de Smaragd wonen. Ik ben universitair hoofddocent in het AMC en leidt een team dat onderzoek doet naar nieuwe – nog onbekende – virus infecties. bouwblog-rogier-web-15-1

In 1986 kwam ik vanuit Heerhugowaard naar Amsterdam. Ik vond het geweldig, genoot van het grote culturele aanbod: films, theater, concerten, musea en een keur aan leuke cafés. Het voelde als een bevrijding om van een dorp naar de stad te gaan. Toen ik kinderen kreeg bleek een betaalbaar en geschikt huis in Amsterdam niet mogelijk en zijn we naar Diemen verhuisd. Vanaf mijn verhuizing naar Diemen heb ik altijd gedacht dat ik ooit weer terug naar Amsterdam zou gaan. Niet continu hoor, ik heb ook heel prettig in Diemen gewoond, maar dat is geen stad, het is geen Amsterdam. Toen vorig jaar ook mijn jongste dochter naar de middelbare school ging was de tijd rijp om terug te keren. bouwblog-rogier-web-15-3

De keus is op Amsterdam Oost gevallen omdat ik die buurt ken, en omdat die mij goed bevalt. Bovendien wil ik graag naast de spoorrails wonen, ik vind treinen rustgevend. Treinen zijn prachtige vervoermiddelen: milieuvriendelijk, groot, imposant en sierlijk. Ik vind het een genot om naar treinen en hun schoonheid te kijken, en als dat kan vanuit je huis dan ben je spekkoper en daar komt bij dat ik door de ligging bij het Muiderpoort station makkelijk mijn werk bereiken. Ook zocht ik een huis met lift, zodat bezoek dat slecht ter been is makkelijk langs kan komen, bouwblog-rogier-web-15-4

 

bouwblog-rogier-web-14-1

Bericht 014 september De Smaragd

Een nieuwe bewoner stelt zich voor: Bert Pots.

Mijn naam is Bert Pots (56). Ik ga samen met mijn man Wybo Algra (48) en onze hond op de zesde etage van de Smaragd wonen. We zijn beiden van beroep journalist. Na vijf jaar keren we terug naar de hoofdstad. Nu wonen we nog in een monumentale fabriek aan de Zaan in Zaandam, van 2000 tot 2010 woonden we in een appartement aan de IJ-haven in het Oostelijk Havengebied. bouwblog-rogier-web-14-4

De keuze voor De Smaragd heeft alles te maken met de geweldige verandering die de Indische Buurt doormaakt. Van 2006 tot 2010 was ik lid van stadsdeelraad van Zeeburg. Toen hebben we ingrijpende besluiten genomen, waar de buurt vandaag van profiteert. De buurt verandert nog veel sneller dan we toen in onze dromen voor mogelijk hielden. Daar wil ik zelf ook onderdeel van zijn. De verhuiswagen is al vaker komen voorrijden, maar dit wordt waarschijnlijk mijn laatste of een na laatste huis. Ik verheug me op het mooie uitzicht richting Oosterpark en het Oostelijk Havengebied en ons grote dakterras. bouwblog-rogier-web-14-3

De buren mogen gerust weten dat we heel ouderwets zijn. We lezen elke dag nog meerdere kranten op papier. En bij de verhuizing slepen we grote boekenkasten met Nederlandse- en Vlaamse literatuur met ons mee. Overigens.. ik zou graag na mijn verhuizing een nieuwe leesclub beginnen. Mijn levensmotto is: van het stadse leven genieten; anders had ik net zo goed in Appingedam kunnen blijven wonen.bouwblog-rogier-web-14-2

bouwblog-rogier-web-13-4

Bericht 013 juli De Smaragd

“Bijna vakantie, een vakantiegroet van de bouwvakkers!”

bouwblog-rogier-web-13-6

De bouwvak- vakantie is dit jaar van eind juli tot half augustus. Er bestaat overigens officieel geen verplichte bouwvak meer. De bouwvakkers kunnen meer in overleg hun eigen vakantiedata kiezen. Het werk gaat ook gewoon door op de bouw bij de Smaragd..

bouwblog-rogier-web-13-3

Ik vraag de mannen naar hun vakantieplannen:

‘Ben je een dag aan het werk hier en dan wordt je meteen beroemd’, zegt Marcel, tegen John. Ze zijn de purschuim spuiters. John  gaat deze zomer niet op vakantie maar blijft lekker thuis in Wognum. Marcel gaat van de zomer naar Mallorca.

bouwblog-rogier-web-13-2

Jan gaat ook naar Turkije, Hamid gaat niet op vakantie. Mehmet en Ramazan gaan waarschijnlijk ook naar Turkije.

Deniz vertelt dat hij hier bijna klaar is en over twee weken hier niet meer is. Dan heeft hij hier meer dan een half jaar aan het gebouw gewerkt. Toch vreemd, de bouwvakkers zijn voor mij inmiddels het gezicht van het gebouw geworden. Deniz gaat ook naar Turkije op vakantie.

bouwblog-rogier-web-13-1

bouwblog-rogier-web-12-2

Bericht 012 juni De Smaragd

“Op het dak”

Het wil maar niet echt warm en zomer worden. Wel levert dat halfslachtige weer altijd mooie wolkenluchten op voor een fotograaf!

bouwblog-rogier-web13-3

 

Ik loop op het terrein door het gebouw heen. Er zijn al flink wat kozijnen geplaatst, metselkuipen staan klaar met geel gekleurd cement. Uit het plafond hangt overal de bedrading die later wordt doorgetrokken.

bouwblog-rogier-web-12-1

 

Maar waar is iedereen? Ik loop de trappen omhoog en pas helemaal bovenaan zie ik de mannen aan het werk. Ze zijn bijna allemaal op het dak bezig aan de Insulindeweg. Betonvlechters, elektriciens, iedereen loopt door elkaar. Het zonnetje schijnt even, het uitzicht is mooi, Het dak van het tropenmuseum is goed te zien, evenals de molen van brouwerij het Ei. Dit is het hoogste punt van het gebouw.

bouwblog-rogier-web-12-5

bouwblog-rogier-web-11-1

Bericht 011 mei De Smaragd

Het grote geheel en de details

Het eind van de dag, de zon staat goed om de façade van de Smaragd aan de Celebesstraat te fotograferen. Het gebouw wordt groter en groter, als ik helemaal achteraan ga staan op de keet dan kan ik het gebouw er nog net helemaal op krijgen.

bouwblog-rogier-web-11-3

Ik maak ook twee overzichten aan de Insulinde weg, het gebouw imponeert zo in de zon. Twee elektriciens trekken 30 meter draad door het gebouw naar elkaar toe, terwijl ze balancerend op een container staan. Aan de kant van de Insulinde weg ontdek ik de nieuwe gevel met nummering en de brievenbussen. Vanaf de straat kun je het nog niet zien er staat een grote schutting voor.

bouwblog-rogier-web-11-2

Een stukje verderop staat een klein gemetseld muurtje. De stenen zijn op drie verschillende manieren gemetseld als proef, om te zien hoe het werkt.

bouwblog-rogier-web-11-5

Een voor een verlaten de bouwvakkers het terrein, blij dat het werk weer is gedaan. Effe zitten, een peuk roken of gewoon even kijken naar het werk zo aan het eind van de dag.

bouwblog-rogier-web-11-4

bouwblog-rogier-web-10-2

Bericht 010  april-II   De Smaragd

‘Een machtig uitzicht!’

Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze dag al een maand of twee had uitgesteld. Een klein beetje hoogtevrees heb ik wel en vandaag ga ik omhoog met de kraanmachinist John. 45 meter de hoogte in met een rammelend liftje waar we net met zijn tweeën in passen, dat is toch wel even slikken. Boven gekomen moeten we nog een paar trapjes op voordat we in kraancabine komen. Het waait flink boven, ik hou mijn helm niet voor niets vast. Aangekomen in de kraancabine is het koffiezetapparaat het eerste dat me opvalt. Natuurlijk, John gaat niet effe een bakkie halen, vaak slaat hij de pauze beneden over en blijft hij boven met zijn koffie en zijn broodje. John wijst op het uitzicht en de andere kranen die aan de horizon te zien zijn bij het sciencepark, de Shelltoren en de Tsaar Peterstraat. ‘Kijk daar die groene, daar zit een collega in van me en linksachter in die gele kraan zit mijn buurman die is ook kraanmachinist. Ik woon in Warmerhuizen met mijn gezin en twee jongens. We hebben een twee onder een kap. Ik hoef gelukkig nooit te zoeken naar een parkeerplek en de prijzen van huizen zijn daar niet zo duur. Vroeger werkte ik als reserve kraanmachinist in Alkmaar en loste daar schepen. Om kraanmachinist te kunnen worden heb ik een dagopleiding gevolgd van 6 weken en twee jaar avondopleiding gedaan voor het theoriegedeelte. Ik werk nu zo’n jaar of 15 als kraanmachinist.

bouwblog-rogier-web-10-3

John wijst me op het ‘torderen’ van de Kraancabine ten opzichte van de toren waar de cabine aan hangt. De ‘giek’ en de cabine zwiepen ongeveer een halve meter door zelfs met dit rustige weer. ‘Het is even gek maar het went,’ zegt John ‘en het is allemaal berekend, als het buigt dan barst het niet, tot maximaal windkracht 7 mogen we draaien. Bij dit werk is iedereen afhankelijk van elkaar dus zit er een bepaalde volgorde in wat ik hijs en verplaats. s’ Ochtends wordt dat doorgesproken. Toen ik net begon met dit werk, was ik s’ avonds kapot en lag ik om 9 uur te slapen. Je moet de hele dag zeer geconcentreerd werken want je verplaatst grote dingen met veel massa. Als je ergens tegenaan stoot is het mis. Nu kan ik het werk meer ontspannen doen. Je hebt een enorm overzicht vanaf hier, ik kan veel beter zien hoe iets moet liggen of waar het naar toe kan dan de mensen op de grond. Ik toren boven iedereen uit.

bouwblog-rogier-web-10-4

Af en toe zie ik een mooie dame zonnen op een dakterras die zich niet realiseert dat er nog iemand hoger zit,’ vertelt John vrolijk. Hij laat de mooie foto’s zien van zonsopkomsten en mooie wolkenluchten die hij gemaakt heeft vanuit zijn cabine, tussendoor zie ik foto’s van hem als wielrenner die de Mont Ventoux beklimt. ‘Een hobby van me’. Als je in je vrije tijd zo’n berg gaat beklimmen dan heb je wel iets met hoogte… Met mijn hoogtevrees viel het uiteindelijk erg mee, ik had er boven eigenlijk geen last meer van. Er was ook zoveel te zien. Die avond in bed schrik ik nog wel een keer wakker als ik droom dat ik bijna misstap….

bouwblog-rogier-web-10-1

 

bouwblog-rogier-web-09-3

Bericht 009 april-I 2015 De Smaragd

‘ Escher in de tuin en actie op het dak’

Als ik een rondje maak, begin ik altijd onderaan met fotograferen, meestal op de hoeken van het gebouw. Uiteindelijk wil ik aan het eind van het project de foto’s die ik ongeveer vanaf hetzelfde standpunt heb genomen naast elkaar laten zien. De transformatie in tijd, de groei van een gebouw in de stad. Het eigen maken van de ruimte door de bewoners.

bouwblog-rogier-web-09-1

Vandaag maak ik een overzicht met de Insulindeweg erbij en daarna ga ik via de ‘binnentuin’ door naar het dak. In de binnentuin, nu nog een bouwplek maak een foto van drie mannen, Harm, Robert en Rohan. Statig en trots. In het midden sta ik ineens voor een soort Escher achtige installatie lijkt het. Ik maak de foto’s in zwart wit als eerbetoon aan de kunstenaar die onmogelijke bouwsels tekende.

bouwblog-rogier-web-09-2

Op het dak worden het stoere actiefoto’s met Gerard die de kalk zandsteenblokken van de kraan moet lossen op het dak. Kjeld staat beneden en wacht tot hij de volgende lading door kan sturen naar Gerard. Hij moet even wachten krijgt hij te horen via de mobilofoon van de kraanmachinist die hoog boven het terrein zit, even snel een eitje pellen voordat hij door kan. Mooi, hebben wij een minuut om een fotoportret te maken.

bouwblog-rogier-web-09-5

bouwblog-rogier-web-08-3

Bericht 008 maart 2015 De Smaragd

‘Op kantoor’

Het is een mooie dag vandaag, fris en helder, goed fotoweer met veel detaillering in de foto’s. Ik begin vandaag op de eerste verdieping in de bouwkeet op ‘het kantoor’ van hoofduitvoerder Kees Bakker. Alles strak aan de kant, het bureau keurig geordend en de verschillende papieren bijna als een plattegrond op de tafel neergelegd. Hier wordt niets aan het toeval over gelaten.

bouwblog-rogier-web-08-2

Ik fotografeer en raak aan de praat met Kees. “Vanaf mijn 17e zit ik in de bouw, ik heb er nooit een hekel aan gehad! In die tijd ging ik liever werken dan studeren. Ik heb een opleiding als timmerman en dat ben ik ongeveer 25 jaar geweest. Nu ben ik ongeveer 15 jaar uitvoerder. Ik doe allerlei cursussen om gecertificeerd te blijven, zoals bijvoorbeeld de BAV (asbest) en de VCA (veiligheid) en niet te vergeten de EHBO die je een aantal avonden per jaar moet volgen. We doen hier alles op kantoor, spullen bestellen, beton, ijzer, hoeveelheden berekenen en bestellen, zorgen dat het er op tijd is en natuurlijk het coördineren van mensen het overbrengen van wie wat gaat doen. Maar het belangrijkste is misschien wel het improviseren en het flexibel kunnen zijn: Bepaalde dingen moeten 10 dagen van te voren gepland worden, dat is lastig want in die 10 dagen gebeuren er dingen die je meestal niet gepland hebt en dan moet je schakelen en improviseren om de puzzel kloppend te houden. Je kunt allerlei zaken logistiek goed afspreken, er lopen zo’n 30 man rond, maar als een chauffeur drie uur in de file staat dan moet je dat oplossen want andere mensen wachten op de levering van de chauffeur.

bouwblog-rogier-web-08-1

Ik vergelijk het kantoor wel eens met de verkeerstoren van Schiphol. Coördineren, coachen en beslissingen nemen, het wordt ook wel eens het crisiscentrum genoemd, zegt Kees Lachend. Ik ben zo’n 65 a 70 uur per week aan het werk. Ik kom iedere ochtend uit Oldebroek (bij Zwolle) om 5 uur ga ik rijden, 6 uur ben ik hier en s’avonds om ongeveer 6 uur half 7 ben ik weer thuis. In mijn vrije tijd in het weekend fiets ik veel, zo’n kilometer of 60 a 70 ter ontspanning, heerlijk over de Veluwe. Ik heb ook een moestuin gehad, maar daar ben ik mee gestopt. Als de aardappels eenmaal goed waren was ik altijd op vakantie en dan at een ander ze op   ;-)

bouwblog-rogier-web-08-6

bouwblog-rogier-web-07-2

Bericht 007 februari-II 2015 De Smaragd

De eerste verdieping in zicht

Tussen de buien door schijnt heel af en toe de zon. Met regen is er weinig licht en zijn de bouwvakkers natuurlijk minder vrolijk. Toch wil ik dit ook vastleggen want het is de realiteit. De bouw vordert gestaag, in het tweeluik van februari kun je zien dat in een week tijd veel verandert. De eerste verdieping wordt al zichtbaar.

bouwblog-rogier-web-07-4

Ik spreek een Poolse bouwvakker Hij heet Krzystof, net als zijn collega naast hem. Ze komen uit Spijkenisse en Alphen aan de Rhijn. Krzystof: “Ik was jong en zocht kansen, 21 jaar was ik en ging ervoor. Ik dacht ik kijk eventjes hoe het gaat in Nederland. Ik had nooit gedacht dat ik zo lang zou blijven. Nu wil ik hier blijven, ik heb hier huisje boompje beestje.. Ik woon in een eengezinswoning met mijn vrouw en kind in Spijkenisse. Ik heb net een taalcursus afgerond. Als ik op vakantie ga, ga ik eerder naar een warm land dan naar Polen.

bouwblog-rogier-web-07-1

Hij is niet de enige uit het buitenland die hier in de bouw werkt ook Herman bijvooreeld uit Magdeburg. Doordeweeks woont hij in Nederland en in het weekend rijdt hij op en neer naar Magdeburg. Iedere week dus zo’n 1000 km reizen! Herman: In Duitsland zijn de lonen minder, in het voormalig Oost Duitsland is het loon rond de 11 en de 15 euro per uur voor dit zware werk. In het westen van Duitsland is het iets beter maar nog steeds minder dan hier in Nederland.

bouwblog-rogier-web-07-3

bouwblog-rogier-web-06-5

Bericht 006 februari-I 2015 De Smaragd

Op een druilerige dag in februari ga ik het bouwterrein van de Smaragd op en verwacht niet teveel. Het is bewolkt en weinig sprankelend weer. Maar dan ineens laat de zon zich even zien en sta ik op de goede plek. De betonvlechters Berhan(l) en Sevkan (r) staan op een stelwand en achter hun ontstaat een prachtige blauwe lucht. De grote kraan komt in beeld en ik druk af, dynamische lijnen in mijn foto, dat ziet er goed uit. Een stelwand wordt neergezet op de plek waar een muur moet komen, tegen een ijzerframe aan dat vooraf gevlochten is zodat de muur later sterk en bewapend is.

bouwblog-rogier-web-06-3

De elektriciens maken de elektra aan het ijzer vast. Als dit werk gedaan is komt er een tweede stelwand die er vanaf de andere kant tegen aan wordt gezet. Als je snel voorbij loopt, denk je dat de muren nu al staan maar dat is niet zo. Van boven af wordt er nu tussen de stelwanden beton gegoten. Als dat is uitgehard, worden de stelwanden weggehaald en dan staat de muur.

bouwblog-rogier-web-06-2

Een half uur later in de keet spreek ik Sevkan. “Ik kom uit Den Haag net als Berhan. In 1992 ben ik vanuit Istanboel naar Nederland gekomen. Vanaf 2008 ben ik bouwvakker, maar dat ben ik niet altijd geweest. Tot 2005 heb ik wilde pepers geteeld, ik had een hectare. Ook heb ik nog een jaar architectuur gestudeerd.

bouwblog-rogier-web-06-4

Mark en Brian doen de elektra en komen uit Volendam. Mark: “Vroeger zat 100 procent van mijn vrienden in de bouw, nu is dat misschien nog 50 procent. De Volendammers werken of in het toerisme of buiten Volendam. Er zijn nu nog maar twee varende kotters. Iedereen komt voor de visserij naar Volendam maar eigenlijk  bestaat die niet meer”.

bouwblog-rogier-web-06-1

bouwblog-rogier-web-05-1

Bericht 005 januari 2015 De Smaragd

Vanuit mijn huis kan ik het bouwterrein van de Smaragd, op de hoek van de Insulindeweg en de Celebesstraat, zien. Een ongekende luxe voor een fotograaf met een opdracht om de bouw van het project en de mensen vast te leggen. Iedere ochtend schuif ik om 7 uur de gordijnen open en zie de eerste bouwvakkers al rondlopen. Ongeduldig om verder te gaan lijkt het. Zo ziet het eruit. Het werk vordert snel. Vandaag is het als uitzondering rustig. De reden is de betonnen vloer die is gegoten op de begane grond. Nu is de kelder in zijn geheel overdekt en moet het beton drogen voordat er op die plek verder gewerkt kan worden.

bouwblog-rogier-web-05-2

De bouwvakkers komen uit heel Nederland en zelf vanuit het buitenland, Duitsland en Polen. Bouwvakkershanden uit Noord-Holland, Brabant en Drenthe en Keulen vlechten het ijzer om de wanden te kunnen maken en te verstevigen. Het beton wordt gebracht door een echte Amsterdammer: Jan, uitzonderlijk bijna.

bouwblog-rogier-web-05-6

Het regent pijpenstelen de keet zit vol mannen, de ramen beslagen. Een paar anekdotes uit de keet: Een van de ijzervlechters Ronnie werkt al vanaf zijn 17e in de bouw. “Het was mooi werk, toen wel. Ik ging naar Duitsland, Rusland en Denemarken. Nu wordt het steeds gekker: het moet goedkoop, snel en met kwaliteit in twee dagen klaar zijn. Denis is ook met 17 begonnen, hij wilde wel studeren maar doordat hij eerst een half jaar moest wachten is het er niet van gekomen. Hij nam het bouwwerk als tussenbaantje aan en is blijven hangen, Boekhouder wilde hij eigenlijk worden. Ondertussen zijn Herman uit Keulen en Jan uit Putten, Gelderland bezig met de verwarming en mechanische ventilatie. Jan vertelt: Ik doe het werk meer dan 20 jaar, Ik ben 36 jaar getrouwd en heb twee kinderen die volwassen zijn. Het is voor mij een droombaan,omdat je een zekere vrijheid hebt, je komt overal. Daarnaast vis ik graag, ik probeer ieder jaar in Noorwegen te zijn om daar in alle rust te vissen.

bouwblog-rogier-web-05-5

bouwblog-rogier-web-04-2

Bericht 004 november 2014 De Smaragd

‘Wanden zetten in de herfstzon’

De betonnen vloer is droog. Het vlechtwerk van het gewapende beton voor de wanden steekt uit de vloer. De eerste wanden worden geplaatst in de felle herfstzon. Lastig werken, in de schaduw is niets te zien. De wanden worden met de grote hijskraan boven de goede hoek van het terrein gehangen. Langzaam zakt de wand op zijn plek.

bouwblog-rogier-web-04-3

De mannen kijken, wikken en wegen. Ze komen uit het zuidelijkste puntje van Nederland, Ik hoor ze Duits en Limburgs door elkaar praten. Draadijzer einden moet worden omgebogen voordat de wand past. Het gaat niet vanzelf maar twee dagen later staan er twee rijen wanden op het complex.

bouwblog-rogier-web-04-4

bouwblog-rogier-web-03-2

Bericht 003 oktober 2014 De Smaragd

‘Betonstorters in de nacht’

Een paar dagen voordat de betonnen vloer gestort gaat worden hult het terrein zich in een sprookjesachtige mist.bouwblog-rogier-web-03-3

Stilte voor de storm, een paar dagen later rijden de betonmolen vrachtwagens 24 uur lang achter elkaar af en aan. Het is belangrijk dat de vloer in een keer wordt gestort. Fotogenieke beelden levert het op. Het witte lichte beton, uitgelicht met grote bouwlampen in de nacht.bouwblog-rogier-web-03-1

bouwblog-rogier-web-02-2

Bericht 002 september 2014 De Smaragd

‘Gravers en testers’

Voordat de bouwput wordt afgegraven komen er eerst mensen langs die de grond gaan testen op verontreiniging. Met lange grondboren lopen ze het terrein over. Een markant gezicht: drie mannen in knalrode pakken met lange grondboren. Ze houden precies bij waar ze welke grond vandaan halen.bouwblog-rogier-web-02-3

Als de grond is getest en goed bevonden, kan het uitgraven beginnen. Spannend werk, er kan zomaar iets uit de oudheid naar boven komen. Nu is deze plek vroeger weiland geweest, dus veel zal er niet liggen. In de 19e eeuw was de Indische buurt nog niet bebouwd en waren hier vooral weilanden. Net na 1900 werden de eerste woningen gebouwd, nadat de polders droog waren gemaakt en met zand waren opgehoogd. Hier en daar ligt een verdwaald bruin scherfje maar daar blijft het bij.bouwblog-rogier-web-02-1

Als de grond is afgegraven, wordt deze vlak gestreken en daarna komt er een betonnen werkvloer voor de bouwvakkers. De echte vloer van de parkeergarage wordt pas later gestort.

bouwblog-rogier-web-01-2

Bericht 001 augustus 2014 De Smaragd

‘Het is begonnen: Lassen en boren’

Ik loop het terrein op op de hoek van de Insulindeweg en de Celebesstraat. Kistjes met stalen neuzen om mijn voeten, een helm op en een camera met meerdere lenzen heb ik als uitrusting. Het bouwproject de Smaragd is begonnen. De heiers zijn bezig om palen in de grond te draaien.

Ik maak wat algemene foto’s en heb me voorgenomen om ook een aantal details te fotograferen. Dicht op de huid, Wie zijn deze mannen die ervoor zorgen dat het complex niet gaat verzakken en dat het ‘staat als een huis?

Ze zijn met zijn drieën: twee machinisten, Harry en Fokke en een Heibaas of beter gezegd boormeester Patrick.

bouwblog-rogier-web-01-1

Als ik in de pauze de keet binnenkom krijg ik een lesje in bouwvakkerstermen. Ik gebruik het woord ‘heien’ in een vraag. ‘Helemaal verkeerd!’ .’Je mag geen heien meer zeggen, tegenwoordig boren we de palen erin. Heien mag niet meer in verband met de trillingen en het lawaai.” zegt Harry.

Er worden eerst proefboringen gedaan, dat heet sonderen, naar aanleiding van de uitkomsten wordt een palenplan gemaakt. We boren 276 palen de grond in bij dit project. Het is geen lopende band werk, iedere put is verschllend. Niet iedere paal gaat even diep. De diepste paal zit op 19 meter en 70 centimeter, precies tot op de stevige zandlaag.bouwblog-rogier-web-01-3

Als de holle paal op diepte is vullen we deze met een kubel beton. Een kubel is dat reservoir met de goot die de tweede machinist steeds ophijst. Als de paal volzit trekken we de holle buis er weer uit voor het volgende boorgat.

De lassers maken de enorme stalen buizen op maat die in de bouwput worden gehangen.

De buizen zorgen ervoor dat de wanden van bouwput  niet instorten. Iedereen kent het instorten van een kuil aam het strand. Je kunt graven wat je wilt op een gegeven moment stort je kuil in. De bouwers willen dat natuurlijk niet en stutten de wanden met de grote bruine buizen. Het zijn stoere mannen met dikke pakken.

nieusbrief-web-jan-2015-bouwblog-insulinde

Bouwblog Rogier Alleblas

De nieuwbouw van het door ons ontworpen woongebouw aan de Insulindeweg vordert gestaag. Fotograaf en journalist Rogier Alleblas volgt de vorderingen op een bouwblog. Maandelijks fotografeert hij de bouwplaats en de bouwers.

Eind 2013 zijn de oude bouwblokken gesloopt en is Coen Hagendoorn Bouw gestart met het uitgraven van de bouwplaats. In de zomer van 2014 zijn de funderingspalen geslagen en in het najaar is in het gegraven gat een betonnen vloer gestort waarop de betonnen wanden van de parkeerkelder zijn geplaatst. Lassers, vlechters, betonstorters en kraanmachinisten zijn dag in dag uit in de weer.